
Een aantal jaar geleden had ik volgens het UWV "nog net mazzel" toen mijn reïntegratie traject werd goedgekeurd. Ik ben op mijn 21ste in de WaJong beland met de diagnose schizofrenie. Jaren van behandelingen kwamen eigenlijk telkens op hetzelfde uit: Zo lang ik maar genoeg dag-structuur heb, en zinvolle bezigheden, werk, heb ik haast geen last van het ziektebeeld. Goed, ik ben misschien wat eerder moe en ik kan wellicht geen 40 uur werken. Maar de helft zeker. Er is meer dan 27.000 euro in een reïntegratie traject gestoken; waarbij ik in 2 jaar een MBO4 opleiding tot Netwerkbeheerder met succes heb afgerond en ondertussen ook 2 jaar parttime heb gewerkt als IT'er, tegen een vrijwilligersvergoeding van 1500 per jaar. Momenteel studeer ik verder in Microsoft-richting (MCITP:EA) maar mijn vrijwilligerswerk moet nu toch wel echt betaald werk gaan worden. Denk je dat ik ook maar iemand te spreken krijg bij het UWV? Nee. Ook al beloven ze binnen 24 uur terug te bellen, het lukt ze niet. Werkplein? Dat werkt al lang niet meer, er hangen niet eens vacatures dezer dagen.
Gezien de bijzondere voorwaarden voor herintreders (gunstige voorwaarden voor werkgevers) heb ik wel ondersteuning van het UWV/Werkbedrijf nodig bij het solliciteren. Helaas zijn trajectbegeleiders schaars aan het raken door het huidige beleid. Ik solliciteer ondertussen dapper door, maar ik raak wanhopig als ik om mij heen zie dat ik niet de enige ben: Het is momenteel beleid lijkt het wel, om WaJong'ers IN de WaJong te houden en Zonder bezigheid. Reïntegratiebedrijf failliet. Waar gaat dit heen? Reïntegratie geslaagd; medewerker ontslagen/afgeslagen?!! Moeten de beleidsmakers nu echt eerst zelf een tijdje in een separeercel doorbrengen, voordat ze begrijpen dat DIT BELEID _NIET WERKT_!?!